მზვერავი

პროექტის მოცულობით-სივრცითი გადაწყვეტა ნაკარნახევია ტოპოგრაფიული კონტექსტით. შენობის არქიტექტურული სახე ეფუძნება „დამკვირვებლის“ პრინციპს, სადაც გარემო ხდება მთავარი მაფორმირებელი ფაქტორი.

კონცეპტუალური ჩარჩო:

სტრუქტურა: მეორე სართულის ნომრები დაწყვილებულია ბინოკულარული (ჭოგრიტის) ფორმის მქონე მოდულებად, რაც ფოკუსირებულ ხედს ქმნის ისტორიულ პანორამაზე.

პროგრამა: პირველი დონე ეთმობა ინდივიდუალურ საცხოვრებელს, ხოლო მეორე დონე — სასტუმრო ფუნქციას.

მატერიალურობა: ფასადის მოსაპირკეთებლად გამოყენებულია ოქსიდიზირებული ფოლადი. მასალის ბუნებრივი კოროზია და ფაქტურა შენობას კონტექსტუალურ სიმყარეს სძენს და მას გარემოს ორგანულ ნაწილად აქცევს.